بنظر من بیخودی بزرگش می کنند! اینجانب به عنوان یک بچه مِشد همه چیز را عادی می بینیم و مردم فاقد هرگونه شاخ و دم می باشند! تهران هم یک شهر مثل بقیه شهرهاست بجز شلوغی منحصر بفردش و چند مورد جزئی! مثلاً:

- اینجا نیاز نیست موقع رانندگی مثل مشهد مدام لاین عوض کنی و راه بقیه را بزور بوق و چراغ بگیری! مردم خیلی فیفیلی رانندگی می کنند و مدام راه را به هم تعارف می کنند. (البته به نظر من راه دادن به ماشین ما با پلاک ایران 12 دلایل دیگری هم دارد!)

- اینجا اتوبوس و مترو صف دارد و خلایق بصورت ضایعی صف را رعایت می کنند و حوصله آدم را سر می برند! بهای اتوبوس هم دو جور است: یکی بیست تومان که از نصف قیمت مشهد هم کمتر است و یکی 125 تا 175 تومان بصورت خشکه که مو به تن ما سیخ می کند! تاکسی را هم نگویید که وا مصیبتاست! یک چهارراه رو 250 تومان می گیرند، کمر مشهدی جماعت می شکنه! 

- از هر کس که آدرس می پرسی عین بچه های کلاس اولی کلی برایت توضیح می دهند و کروکی می کشند و حتی اگه بهشان رو بدهی تا خود مقصد همراهت می آیند! نکته تأسف بار قضیه اینست که اگر آدرس را ندانند که توی این شهر درندشت طبیعی هست خیلی ضایع می گویند «بلد نیستم!» یعنی اصولا آدم های ضدحالی هستند و تو کار پیچاندن مردم و حال کردن نیستند.

- سینما خیلی گران است و یک بلیط را بعضاً 3000 تومان حساب می کنند! یعنی سه شنبه هم که بروی می شود 1500 تومان که باز هم از بهترین سینماهای مشهد گرانتر است! خیلی عجیبه، معلوم نیست چرا با این همه گرانی چرا هنوز سینماهای این شهر ورشکست نشده اند!

- این همولایتی ما هم که شهردار تهران شده کلی تابلوهای نشان دهنده وضعیت ترافیک نصب کرده و خیابان های پرترافیک با رنگهای زرد و قرمز نشان داده که مبادا ملت وقتشون تلف بشه! توی ترافیک و پشت چراغ قرمز هم انگار نه انگار که بوقی هست! حوصله دارن به خدا! این سوسول بازی ها دردی دوا نمی کنه، هر کاری راهی داره! باید بندازن تو هر خیابونی که حال کردن و به محض دیدن کوچکترین ترافیکی دستشون رو بگذارن روی بوق تا داد همه در بیاد مشکل ترافیک حل بشه!

خلاصه ما که برگشتیم، ولی بهتره این نکاتی رو که گفتیم اصلاح کنند تا تهران هم یه شهر توپ و باحال بشه!